De hoed van opa Boat

20140516-084401.jpgIk draag nu een hoed. Waarom? Lees dan ff verder. Wanneer je namelijk ons werk rondom Maluku Cinema volgt, dan weet je dat we al bijna een jaar bezig zijn om onze droom te verwezenlijken. We maken zelfstandig een speelfilm over Molukkers in Nederland. Waarom? Omdat we een ander geluid willen laten horen over Molukkers. Goed, die hoed dus.

Het begon met bijeenkomsten in buurthuizen in juni 2013. Er kwamen vervolgens optredens op radio en televisie. We zamelden geld in. En op internet bereiken we momenteel inmiddels tussen de 15.000 en 30.000 mensen per week. Social media hè? Fijn. De opnames zijn sinds kort gestart.

Omdat we een ander geluid willen laten horen werd het motto van Maluku Cinema: ‘We maken geen film over de geschiedenis, we maken liever geschiedenis met deze film’. Dat houdt concreet in dat we naar de toekomst kijken. Maar de geschiedenis mag je niet vergeten. Dat bleek afgelopen zaterdag tijdens de allereerste draaidag van de speelfilm ‘Jefta’.

Eerste generatie Molukkers in Nederland
We verbleven met onze crew in het huis van opa Boat Kelwulan (88 jaar) uit Cuijk. Hij behoort nog tot een van de soldaten van de eerste generatie die in 1951 aankwamen in Nederland. In zijn huis zouden de opnames plaatsvinden. Hij was zo trots dat we de film in zijn huis wilden opnemen, dat hij voorafgaand aan de draaidag in gebed met ons wilde gaan. Hij sprak mooie woorden en het werd ook mij een beetje teveel. Emotioneel. Tsja. Je hebt er wat offers voor gebracht, dan is dit wat je krijgt. Ik ben dankbaar. Ik dacht namelijk aan mijn eigen opa. En oma. Die vrijwel allemaal hetzelfde lot zijn ondergaan. Zij leven niet meer, dus in opa Boat zag ik het symbool van de eerste generatie Molukkers in Nederland.

Je hebt er wat offers voor gebracht, dan is dit wat je krijgt. Ik ben dankbaar.

Die hoed dus. Wanneer ik aan mijn opa denk, dan denk ik aan de mooie hoeden die hij droeg. En bij opa Boat in de gang hingen er een flink aantal aan de kapstok. En vlak voor de opnames begonnen, gebeurde het. Ik vroeg opa of ik een hoed van hem mocht opzetten. Dat mocht. En het gaf me direct een andere kracht. Sombar. Alsof de eerste generatie met ons meekijkt. Zo voel ik het in elk geval. Magisch bijna.

Daarom dat Joshua (regisseur, red.) en ik de gehele draaiperiode van de speelfilm ‘Jefta’ de hoed van opa Boat met trots zullen dragen. Zodat we hen nooit vergeten. Want Bob Marley zong het prachtig: ‘In this bright future, you can’t forget your past, so dry your tears, I seh’. We hebben nu bijna een jaar werk achter de rug. Het is hard werken en zelfs dat is geen garantie voor succes. Hoeft ook niet. Het enige dat we willen is dat we ons verhaal kunnen vertellen. En dat lukt al aardig. Dank u wel opa Boat!

Henry

Dit bericht verscheen eerder op de website van MalukuCinema

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s