Lente en ketjap marinade

Terwijl alle tantes druk aan tafel vlees aan het snijden zijn, vermoedelijk voor de saté die door de ooms vakkundig in onze achtertuin worden gegrild, pak ik mijn Fuji pocketcamera. De enige twee mensen in de woonkamer die mij opmerken zijn mama, met op haar schoot mijn broertje. Ik maak de foto. Snel, maar gecontroleerd. In de woonkamer is het vanwege de twee grote eettafels veel krapper dan normaal. Overal jassen, pannen, emmers en kratten waar normaal onze speelgoed te vinden is. De gitaar van papa staat nog wel op zijn plek. Dit instrument zal dertig jaar later dienst doen tijdens de theatershows van mijn broertje en ik. Ondertussen heeft niemand aan tafel het hoogste woord. De tantes luisteren naar elkaar. En toch. De rust en stilte gaan vooraf aan de anekdotes, schuine grappen en lachsalvo’s. Een paar jaar geleden zag ik Oma en haar leeftijdsgenoten aan deze tafels. Maar nu niet, een nieuwe generatie treedt in de voetsporen van hun moeders. Het is 1987. Ik ben negen jaar.

De snapshots en de ‘mental pictures’ tel ik nu bij elkaar op. Welke lessen liggen hierin verscholen?

Het bevalt goed in groep zeven van de basisschool. Voor een excursie met mijn klas naar het pas gebouwde Haagse Museon krijg ik van mijn moeder een pocketcamera. Daar gaat dan een rolletje van 24 opnames in en voordat je een foto maakt, moet je goed nadenken wat je op beeld wil hebben. Het juiste moment afwachten. Na die schoolreis heb ik dus een nieuwe hobby. Ik zou daarna nog veel rolletjes vol schieten. Opgroeien in de Molukse gemeenschap van de jaren tachtig blijkt voor mij achteraf gezien een leerzame tijd. De snapshots en de ‘mental pictures’ tel ik nu bij elkaar op. Welke lessen liggen hierin verscholen? Alhoewel ik later helemaal geen opleiding zou afronden, bleken de huiskamers waar onze moeders samenkwamen heuse collegezalen. Zij zijn stuk voor stuk hoogleraren. Ik zit daarom al vroeg op de Universiteit van Lief en Leed. Het enige wat je daar hoeft te doen is je ogen en oren goed de kost te geven. 

Het zijn de dagen voorafgaand aan het doopfeest van mijn broertje. Een grote happening binnen de Molukse gemeenschap. Het is maart en de zon schijnt zacht op mijn gezicht terwijl ik van school naar huis toe loop. De geur van lente danst in de Tielse buitenlucht. Ik doe m’n ogen even dicht en ik geniet. Met gesloten ogen graai ik in mijn schooltas en ik vind de huissleutels. Als ik twee seconden later in onze hal sta, ruik ik een sterke bloemengeur dwars door alle kooklucht heen. ´Kalau di Jawa, dong bilang melati. Katong di Ambon bilang bunga manor’. Mama legde uit dat deze bloem op Java de melati wordt genoemd. Op Ambon, de hoofdstad van de Molukken, is het bunga manor. Het is een jasmijn die zij van haar oom Jorgen heeft gekregen. Ik vind het een fijne bloem met een hemels luchtje. Later ontdek ik dat de naam van die plant afkomstig is van het Perzische Yasmin, wat zoiets betekent als ‘het geschenk van God’. Dat snap ik wel. 

Ik haal nog eens diep adem. Deze geur, deze geur is vertrouwd.

Op het moment dat ik de deur naar de woonkamer open, zie ik de tantes druk in de weer met het satévlees. Bijna niemand kijkt op. Allen zijn gefocust op hun snijplank. Toch volgt een begroeting: ‘Hallo nyong, hoe was het op school?’, vraagt tante H. Ik geef haar een knuffel: ‘Ging goed hoor tante H, beetje saai.’ Terwijl ik deze stevige tante net iets steviger vasthoud, kijk ik in de richting van de tuin. Ik zie dat de kolen in de barbecue gaan. Twee ooms met megagrote Rayban zonnebrillen onder hun zwarte krullenbos zijn ready to grill. De geur van lente zich vermengt met het aroma van ketjap marinade. En een vleugje jasmijnbloesem. Ik haal nog eens diep adem. Deze geur, deze geur is vertrouwd. Dan komt Oma binnen vanuit de keuken en haar luide stem dwingt iedereen om op te kijken.

12 thoughts on “Lente en ketjap marinade

  1. Prachtig verhaal weer Henry. Mooie herinneringen van dierbare tijden.
    We want more stories👍
    Blijf gezond samen met je gezin, je bro en zijn gezin en jullie pa 🙏
    Liefs,
    Tante Leny 😘

  2. Heel herkenbaar, in mijn jeugd veel oma’s in de keuken bij mijn oma en al haar gebloemde schorten/keukenjassen werden gedragen. Prachtig geschreven weer Henry!

  3. De eerste keer een groot feest wat ik als Belanda mee ging maken een trouwerij in de Molukse wijk.
    Ik mocht mee het vlees snijden verstond de helft niet maar die sfeer die je beschrijft idd en ik ruik het nog
    Dankjewel

  4. Mooi verhaal heel herkenbaar al deze herinneringen komen naar boven en dat moeten we koesteren!

  5. Door het lezen van jouw mooie verhaal, krijg ik weer soortgelijke herinneringen naar boven van vroeger dat ik als klein meisje met mijn moeder mee ging naar de wijk in Bovensmilde.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s